rozgonić


rozgonić
Rozgonić kogoś na cztery wiatry zob. wiatr 7.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • rozgonić — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}rozganiać{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}rozpędzić [rozegnać, rozgonić] {{/stl 7}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}{{stl 7}}na cztery wiatry {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozgonić — → rozegnać …   Słownik języka polskiego

  • rozpędzić [rozegnać, rozgonić] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}na cztery wiatry {{/stl 13}}{{stl 7}} rozpędzić kogoś w sposób zdecydowany, brutalnie, odcinając możliwość powrotu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Policja rozpędziła pseudokibiców na cztery wiatry. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozegnać — Rozgonić kogoś na cztery wiatry zob. wiatr 7 …   Słownik frazeologiczny

  • rozganiać — Rozgonić kogoś na cztery wiatry zob. wiatr 7 …   Słownik frazeologiczny

  • rozganiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, rozganiaćam, rozganiaća, rozganiaćają, rozganiaćany {{/stl 8}}– rozegnać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, {{/stl 8}}rozgonić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, rozganiaćnię, rozganiaćni, rozganiaćgoń, rozganiaćniony… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • cztery — W cztery oczy «na osobności, sam na sam»: (...) na ogół przywódcy najpierw rozmawiali w cztery oczy, a dopiero potem, kiedy już było wiadomo, kto i w czym nie odpuści, zapraszali ministrów, doradców i ekspertów (...) W. Górnicki, Szerpa. Cztery… …   Słownik frazeologiczny

  • wiatr — 1. Chwycić, złapać wiatr w żagle «wykorzystać sprzyjające okoliczności»: Pochodził z rodziny, która umiała trafnie rozpoznawać sytuację, wiatr chwytać w żagle oraz chronić materialną podstawę rodu – folwarki, lasy (...). K. Moczarski, Rozmowy. 2 …   Słownik frazeologiczny

  • rozegnać — dk I, rozegnaćam, rozegnaćasz, rozegnaćają, rozegnaćaj, rozegnaćał, rozegnaćany rozgonić dk VIa, rozegnaćnię, rozegnaćnisz, rozegnaćgoń, rozegnaćnił, rozegnaćniony rozganiać ndk I, rozegnaćam, rozegnaćasz, rozegnaćają, rozegnaćaj, rozegnaćał,… …   Słownik języka polskiego

  • cztery — {{/stl 13}}{{stl 8}}licz. M. mos czteryrej, czteryrech; DMc. czteryrech, C. czteryrem, B. mos czteryrech, nmos cztery, N. czteryrema {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} liczba będąca sumą liczb: trzy i jeden : {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień